Anorgazmia

Anorgazmia stanowi szereg zaburzeń w osiąganiu orgazmu podczas stosunku płciowego. Dotyka głównie kobiety. Jednak nie można określenia „anorgazmia” utożsamiać jedynie z brakiem orgazmu. para Choroba, chociaż dotyczy, także braku orgazmu podczas zbliżenia seksualnego, to obejmuje swym zakresem pojęciowym również opóźnione jego osiągnięcie lub okresowe. Zaburzenia te występują, mimo prawidłowego pobudzenia seksualnego kobiety i akceptacji ze strony partnera. Choroba również spotykana jest u mężczyzn, jednak o wiele rzadziej.

W teorii medycyny rozróżnia się dwa rodzaje anorgazmii: koitalną i totalną. W przypadku tej pierwszej, kobieta jest wstanie osiągnąć orgazm jedynie podczas masturbacji, podczas stosunku płciowego z partnerem – nie.

Chorując na anorgazmię totalną, kobieta nie osiąga orgazmu, ani podczas masturbacji, ani podczas stosunku. Objawom braku orgazmu towarzyszą również bóle głowy i podbrzusza, połączone z bezsennością i złością żywioną do partnera. Źródła występowania zaburzeń w tej sferze, specjaliści upatrują się w psychice kobiety: lęki, niedoświadczenie seksualne, przykre wspomnienia z przeszłości dotyczące zbliżeń seksualnych, niechęć zajścia w ciążę.

Jednak nieosiągnięcie orgazmu może być również spowodowane zapaleniem narządów rodnych lub moczowych, wadami wrodzonymi, zaburzeniami o podłożu hormonalnym, neurologicznym, zmianami po porodzie, po operacjach, hipotonii, niechęć do partnera, konflikty pomiędzy partnerami, depresja, zespół zakodowanych reakcji seksualnych, wartości wpajane od lat młodzieńczych, cechy kulturowe. Leczenie odbywa się u specjalisty seksuologa i rozpoczyna się od wywiadu przeprowadzonego z obydwoma partnerami. Celem wywiadu, jest uświadomienie partnerom, jakie mają potrzeby, zwrócenie uwagi na nie drugiej strony, czego oczekują od partnera seksualnego.

Pomocnymi są ćwiczenia masturbacyjne, pozwalające odkryć „wrażliwość erogenną: kobiety. Jeśli zaburzenia w osiąganiu orgazmu mają podłoże lękowe, psychiczne, niezbędna będzie wizyta u psychoterapeuty.

Pomocnymi, będą również ćwiczenia mięśni Kegla. Jednak, gdy anorgazmia dotyczy kobiet, które weszły w okres menopauzy, leczenie polega na uregulowaniu poziomu hormonów w organizmie kobiety – lekarz zaleci przyjmowanie dawki testosteronu, co sprawi, że kobieta będzie miała dużo większą ochotna seks, a zbliżenia będą dla niej o wiele bardziej satysfakcjonujące.

Anorgazmia, to głównie przypadłość dotykająca relacje partnerskie i polega na niemożności osiągnięcia orgazmu przez kobiety podczas stosunku płciowego.

Nie jest to jednak, choroba typowo kobieca – mężczyźni również mogą na nią chorować – jednak więcej diagnoz postawianych jest kobietom.

Głównym objawem anorgazmii, jest niemożność osiągnięcia orgazmu lub zbyt późne jego osiągnięcie, co w dłuższym czasie może doprowadzić do zaburzeń w relacjach partnerskich.

 Choroba, może pojawić się nawet znienacka, pomimo braku problemów z wcześniejszym osiąganiem orgazmów podczas seksu.

W przypadku, zaobserwowania u siebie, któregoś z objawów, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza i nie warto się wstydzić, gdyż lekarz może pomóc pacjentom poprzez ich zmianę stylu życia. Proces leczenia, jest długim procesem i nie należy oczekiwać rezultatów od razu. Wielokrotnie pacjentkom potrzebna jest pomoc psychologa, gdyż to właśnie w ich psychice tkwi problem lub blokada.