Choroba Addisona

W teorii medycyny choroba addisona, zwana jest również cisawicą. Choroba powoduje niedoczynność kory nadnerczy, czego konsekwencją są zaburzeni w produkcji kortyzolu i aldosteronu.

lekarzPrzyczyną są wszelkiego rodzaju schorzenia, choroby prowadzące do uszkodzeń kory nadnerczy.

W teorii medycyny można wyróżnić pierwotną i wtórną niewydolność nadnerczy. Pierwotna odmiana występuje wówczas, gdy nadnercza są uszkodzone. Natomiast wersja wtórna  – gdy wskutek uszkodzenia przysadki cierpią również nadnercza (przysadka kieruje hormonalną pracą nadnerczy).

Objawami przewlekłego typu choroby jest ogólne osłabienie organizmu, zasłabnięcia, wyniszczenie organizmu, brunatnym zabarwieniem skóry, błon śluzowych występujących głównie w zgięciach rąk, łokciach, spadek ciśnienia tętniczego, problemy z przemianą materii, wypadanie włosów, wahania nastroju, rozdrażnienie, wzmożona nerwowość, stany depresyjne, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, spadek apetytu.

Celem rozpoznanie i postawienia prawidłowej diagnozy należy oznaczyć stężenie hormonów kortyzolu we krwi oraz w moczu. Kolejnym działaniem, po stwierdzeniu niedoczynności kory nadnerczy, należy dokonać rozpoznania, czy jest to typ pierwotny, czy wtórny.

Leczenie polega na przyjmowaniu odpowiedników kortyzolu. Stosowanymi są leki sterydowe. Przyjmowanie odpowiedników ma na celu odtworzenie dobowego cyklu wydzielania kortyzolu. Istotną informacją jest, że organizm zużywa większe ilości kortyzolu w sytuacjach stresowych. Wówczas, należy przyjmować większe dawki kortyzolu. Leczenie opiera się również na przyjmowaniu aldosteronu – jednak w ty przypadku wystarczającym jest połknięcie jednej tabletki dziennie.

W przypadku wtórnej formy choroby, najlepiej jest wyleczyć chorobę będącą przyczyną cisawicy.  Choroba leczona jest przez całe życie.