Choroba de Quervaine’a

W teorii medycyny choroba de Quervaine’a określa dwa rodzaje schorzeń: zapalenie pochewki ścięgnistej wokół dwóch ścięgien mających za zadanie kontrolować ruchy kciuka oraz podostre zapalenie tarczycy.

lekarzSchorzenie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn w wieku 30 d0 40 lat oraz bardziej narażone są na zachorowanie ludzie z defektem immunologicznym. Nie spotyka się praktycznie przypadków zachorowania u osób bardzo młodych i ty w podeszłym wieku.

Przyczyna tkwi w zakażeniach wirusowych, dotyczy wirusa świnki, odry, grypy, ECHO.

Objawy obejmują głównie ból odczuwalny w okolicach szyi, tarczycy, z tendencją do promieniowania do uszu, żuchwy oraz nasilaniem w przypadku ruchów szyją. Najbardziej jasnym obrazem występowania choroby jest zachorowanie na nadczynność tarczycy, odczuwalne bóle w jej okolicy oraz podwyższone OB.

W celach diagnostycznych,  wykonuje się biopsję aspiracyjną połączoną z badaniem histopatologicznym. W przypadku wystąpienia takiej potrzeby, należy poddać się badaniu obrazowemu, na którym widoczne będzie powiększony gruczoł tarczycowy. Uzupełniająco można również wykonać badanie hormonalne.

Sposób leczenia chorego uzależniony jest od natężenia dolegliwości. W przypadku dolegliwości o ostrym przebiegu, stosowanymi są steroidy, z uwagi na ich prawie że natychmiastowe działanie. Tego rodzaju leczenie powinno trwać około cztery tygodnie, celem uniknięcia nawrotów choroby.

Natomiast, w przypadku lekkiego przebiegu choroby, stosowanymi lekami są: paracetamol, inne leki o działaniu przeciwzapalnym i charakterze niesteroidowym, celem zwalczenia bólu i podwyższonej temperatury ciała.