Choroba Plummera

Choroba plummera, w teorii medycyny zwana jest inaczej wolem guzkowym toksycznym. Tarczyca ulega rozrostowi w wyniku czego pojawiają się guzki, które wydzielają dodatkowo hormony tarczycy w czego efekcie powstaje nadczynność tarczycy.

lekarzPrzyczyną choroby może być długotrwałe braki jodu w organizmie lub jego nadmierna podaż.

Najczęściej spotykana jest u kobiet pomiędzy 45, a 60 rokiem życia.

Objawy choroby plummera należą do typowych objawów nadczynności tarczycy: drżenie rąk, tachykardiaę, niepokój wewnętrzny, nadpotliwość, nerwowość, nietolerancja podwyższonej temperatury, ogólne osłabienie organizmy, zwiększona chęć jedzenia, utrata masy ciała spowodowana wyniszczeniem organizmu, zaburzenia w regularności występowania miesiączek, problemy ze snem, zaburzenia wzrostu, wole tarczycy.

Nie podejmowanie leczenia wola guzkowatego, może spowodować powstawanie tak zwanego przełomu tarczycowego. Istnieje również prawdopodobieństwo przekształcenia się guzków w złośliwą formę.

Celem postawienia prawidłowej diagnozy i dalszego leczenia, podstawowym badaniem jest USG gruczołu tarczycy. Można na nim zobaczyć wole guzkowate. Zobaczenie guzków autoimmunologicznych, umożliwia scyntygrafia tarczycy ( badanie tarczycy za pomocą izotopów). Dodatkowymi badaniami, może być zlecenie wykonania biopsji, badania histopatologicznego.

Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciwtarczycowych, jodu promieniotwórczego. W przypadku, gdy wole guzkowate jest dużych rozmiarów i może uciskać inne narządy, niezbędne jest wykonanie zabiegu chirurgicznego. Jeżeli objawami są problemy z pracą serca – często stosowanymi są beta – adrenolityki