Choroba Scheuermanna

Choroba Scheuermanna zaczyna się u osób w wieku 10-14 lat i trwa najczęściej około 3 lat. Jako przyczynę pojawienia się tej choroby podaje się w przeważającej liczbie przypadków czynnik genetyczny.

doktor2Jednak istnieją także inne czynniki wywołujące chorobę, a mianowicie mikrourazy kręgosłupa, zaburzenia w gospodarce hormonalnej, niska wytrzymałość układu kostnego na przeciążenia, a także zaburzenia kostnienia nasad trzonów kręgowych w okresie dorastania i zmian kostnych.

Choroba Scheuermanna objawia się przede wszystkim pochylaniem tułowia do przodu, czyli zmianami w piersiowym odcinku kręgosłupa.

Postawa przyjmowana przez dotknięte tą chorobą dzieci to okrągłe plecy, powiększająca się lordoza lędźwiowa oraz wysuwanie bioder do przodu. Początkowo jedynymi objawami są obserwowane zmiany fizyczne chorych, gdyż nie towarzyszy im żaden objaw bólowy. W kolejnych stadiach zaawansowania choroby, czyli po zakończeniu wzrostu układu kostnego przy jednoczesnym utrzymywaniu nieodpowiedniej postawy ciała, dochodzić może do pojawienia się zmęczenia, bóli grzbietowych itp.

Stopień zaawansowania choroby Scheuermanna ma znaczący wpływ na proces leczenia.

Zapobiegnięcie zniekształceniom kręgosłupa możliwe jest jedynie we wczesnym stadium choroby. Leczenie choroby Scheuermanna polega głównie na ćwiczeniach grzbietu i tułowia, które mają za zadanie korygowanie nieprawidłowości postawy ciała. Gdy występują duże dolegliwości bólowe możliwe jest podjęcie leczenia operacyjnego. Inne sposoby leczenia opisywanej tu choroby to kinezyterapia, ćwiczenia rozciągająco-wzmacniające, ćwiczenia oddechowe, fizykoterapia, krioterapia, a także wykorzystanie pola elektromagnetycznego.