Hipertyreoza

W teorii medycyny, hipertyreoza znana jest również pod nazwą nadczynność tarczycy. Hipertyreoza związana jest bezpośrednio z nadmiernym wydzielaniem hormonu przez gruczoł tarczycy. Diagnoza nadczynności dużo częściej spotykana jest u kobiet, niż u mężczyzn.

lekarzTarczyca jest gruczołem zlokalizowanym poniżej krtani. Odpowiedzialna jest za produkcję hormonów, określanych jako T3 i T4. Do prawidłowego funkcjonowania gruczołowi tarczycy niezbędny jest jod. Nie ma potrzeby częstego uzupełniania, gdyż jod jest magazynowany w tarczycy. Dopiero niedobór tego pierwiastka o charakterze przewlekłym i długim, może być przyczyną hipertyreozy.

Źródło hipertyreozy jest uzależnione od wieku, dostępności jodu oraz uwarunkowań genetycznych. Najczęściej spotykanymi przyczynami są: problemy w życiu płciowym, zaburzenia o podłożu hormonalnym, okres dojrzewania, przebyta choroba zakaźna o charakterze przewlekłym lub ostrym, istniejące guzy przysadki mózgowej, ciąża, przesadzanie z ilością spożywanych hormonów tarczycy, jodu. Natomiast u dzieci najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy jest choroba Gravesa i Basedowa. Najbardziej charakterystyczną cechą tej choroby, jest atakowanie przez własny organizm, własnych tkanek.

Rozwój choroby przebiega w różnoraki sposób, w zależności od przyczyny. Jeżeli, winowajcą nadczynności jest guzek autonomiczny, wówczas rozwój choroby może trwać latami. Natomiast, w przypadku gdy przyczyną jest stan zapalny, to nadczynność występuje w pewnym okresie czasu, a jej objawy po wyleczeniu stanu zapalnego, ustępują.

Celem rozpoznania i postawienia prawidłowej diagnozy, wykonane powinny zostać badania poziomu hormonów zawartych we krwi oraz USG tarczycy. Celem postawienia diagnozy i zobrazowania rodzaju nadczynności, wykonuje się badanie zwane scyntygrafią. Badanie to polega, na połknięciu przez chorego izotopu jodu. Po wniknięciu jodu do tarczycy rozpoczyna się emisja promieniowania. Charakterystycznym jest fakt, że guzki gorące wchłaniają jod, zimne – nie. Wszystko można zobaczyć na monitorze, który obserwuje następnie lekarz.

Leczenie, polega na przyjmowaniu leków farmakologicznych, jodu promieniotwórczego. Zastosowanie jodu, nie może służyć jako leczenie nadczynności u kobiet w ciąży, z uwagi na fakt istnienia zagrożenia dla płodu.

Kolejną metodą, leczenia nadczynności, jest zabieg chirurgiczny – głównie wykonywany w przypadku podejrzenia nowotworu.

Nie podjęcie leczenia nadczynności tarczycy, grozi powikłaniami w postaci osteoporozy oraz przełomu tarczycowego.