Infarctus myocardii

Infarctus myocardii jest niebezpiecznym stanem, który ma miejsce, gdy naczynia krwionośne w sercu ulegają zamknięciu, przez co krew nie dociera do serca z drogocennym tlenem.

choroby-sercaStan ten ma swoje skutki dla serca, jak i całego organizmu. Dotknięte infarctus myocardii mogą być osoby w każdym wieku, nierzadko zupełnie niespodziewanie. Niestety w obecnej rzeczywistości choroby serca stanowią najczęstszą przyczynę zgonów w Polsce, a rokowania po przebytym infarctus myocardii, gdy powyżej 12 godzin nie udzielono pomocy, drastycznie spadają.

Jedną z najistotniejszych przyczyn infarctus myocardii jest choroba wieńcowa i miażdżyca naczyń jej towarzysząca, a wynikająca z podwyższonego poziomu cholesterolu we krwi. Stanowi temu towarzyszy nadciśnienie tętnicze, otyłość, nadużywanie używek, cukrzyca oraz nieprawidłowy tryb życia. Ważnymi czynnikami są też siedzący tryb życia, sytuacje stresowe, wiek predysponowanych osób oraz uwarunkowania genetyczne. Istnieją także czynniki „medyczne” takie, jak wysoki poziom homocysteiny i białka ostrej fazy w organizmie, przerost lewej komory serca w wyniku kardiomiopatii, niedobory witamin z grupy B, marskość wątroby, czy też choroba Fabry’ego. Podwyższone ryzyko występuje u osób, które mają rozpoznaną chorobę niedokrwienną serca, chorobę naczyń mózgowych oraz podwyższony poziom cholesterolu.

Poznanie pojawiających się objawów infarctus myocardii jest niekiedy trudne.

Najbardziej charakterystycznymi są bóle wieńcowe, trwające do pół godziny, a pojawiające się bez wyraźnej przyczyny. Dodatkowo występować mogą duszności, poty, nudności i wymioty. O infarctus myocardii świadczy też utrzymujący się do kilku godzin oraz promieniujący do pleców lub barków ból za mostkiem i w klatce piersiowej. Bólu tego nie uśmierza nawet odpoczynek i zmiana pozycji ciała. Możliwe też, że infarctus myocardii przebiega bezobjawowo i bezbólowo, dlatego jest trudny do zdiagnozowania.

Diagnoza medyczna polega na zaobserwowaniu pewnych kryteriów, takich jak wymienione wyżej objawy oraz wartości badanych parametrów – EKG, morfologii, OB i parametrów układu krzepnięcia.

Obok leczenia niezwykle ważna jest profilaktyka, czyli prowadzenie takiego trybu życia, aby do infarctus myocardii nie doszło oraz dokonywanie regularnych badań mięśnia sercowego. Jeżeli chodzi o leczenie, mowa tu o sytuacji przedszpitalnej i szpitalnym leczeniu. W pierwszej z nich najważniejsze są pierwsze minuty odpowiedniego ratowania chorego. Dotarcie chorego do szpitala rozpoczyna akcję fachowej pomocy, czyli podanie leków i wykonanie innych działań.

Infarctus myocardii, po przetłumaczeniu na język polski, oznacza zawał serca. Choroba, należy do grupy chorób mięśnia sercowego, na którą umiera najwięcej osób. Dochodzi do zamknięcia naczynia krwionośnego w sercu, czego efektem jest przerwanie dopływu do mięśnia sercowego krwi i tlenu. Konsekwencją, jest obumarcie odciętego kawałka serca.

 

Na infarctus myocardii, mogą zachorować osoby z chorobą niedokrwienną serca, aczkolwiek, również ci z niezdiagnozowaną dotychczas chorobą wieńcową. Jako główną przyczynę choroby wieńcowej, zalicza się miażdżycę. Na rozwój miażdżycy, ma istotny wpływ wiek i płeć, choć nie bez znaczenia jest współistnienie innych chorób, cukrzycy, otyłości brzusznej, nadciśnienia tętniczego, również palenie papierosów ma istotny wpływ.

Do innych czynników, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia zawału serca, należą prowadzenie siedzącego trybu życia, niedostateczny ruch, stres, również inne cywilizacyjne choroby i czynniki.

Lekarze odkryli stosunkowo niedawno, że odpowiedzialnym za występowanie zgonów u osób młodych spowodowanych zawałem, jest przechodzenie w wieku dziecięcym choroby Kawasaki, która często może być niezauważoną i pomyloną ze zwykłą infekcją.

 

Objawy infarctus myocardii występujące u pacjentów są dosyć powszechnymi. Towarzyszyć może ból odczuwalny w klatce piersiowej, duszności o ostrym przebiegu, silny niepokój, nadpotliwość, ogólne osłabienie organizmu, nudności, wymioty, zawroty głowy, kołatanie serca.

Dosyć nietypowymi objawami infarctus myocardii, które również występują, są ból lewego barku, czy ból nadbrzusza lub wystąpienie samych duszności.

 

Sposób leczenia zawału serca, uzależniony jest od kilku istotnych czynników. Do tych czynników, należy czas dowiezienia pacjenta do szpitala, ból w klatce piersiowej oraz zauważenie zmian choroby niedokrwiennej w obrazie EKG serca.

 

Metodami leczniczymi, spośród których można wybierać, to leczenie lekami farmakologicznymi oraz leczenie inwazyjne.

Zastosowanie metody zachowawczej, to podanie tlenu, nitrogliceryny, morfiny, beta brokerów oraz leków przeciwkrzepliwych, także uspokajających.