Jadłowstręt psychiczny

Jadłowstręt psychiczny, znany jest w codziennym życiu raczej pod nazwą anoreksji. Chory, zmniejsza ilość przyjmowanego jedzenia, tym samym powodując wyniszczenie organizmu, nawet skrajne. Przyjmowanie coraz to mniejszej ilości pokarmu jest działaniem celowym, zmierzającym do osiągnięcia „idealnej linii”.

problemyNajbardziej charakterystycznymi objawami dla jadłowstrętu psychicznego, są objawy zewnętrzne w postaci wychudzenia, przyjmowania coraz mniejszych racji pokarmowych. W początkowych fazach choroby, zmniejszanie ilości pokarmów jest stale ukrywane, szczególnie przed najbliższymi. Kolejnymi objawami jest obniżenie ciśnienia krwi, u dziewcząt, kobiet zanik miesiączki, naskórek zewnętrzny przyjmuje żółte zabarwienie, częste są bóle brzucha oraz wypadanie włosów.

Dążenie do szczupłej sylwetki staje się dla chorych priorytetem w życiu, zrywają oni znajomości, odizolowują się od ludzi. Zamykanie się w sobie jest bardzo charakterystyczne przy jadłowstręcie psychicznym.

Źródła choroby należy upatrywać w funkcjonowaniu otoczenia i bezpośrednim wpływie na psychikę chorego. Najczęściej choroba spotyka osoby, gdzie podstawowe funkcje rodziny są zaburzone. W rodzinach chorych spotykane jest rygorystyczne przestrzeganie postawionych zasad, zazwyczaj z dominującą matką, możliwą przyczyną zachorowania jest również wstyd dojrzewających dziewcząt i chęć ukrycia własnej seksualności.

Często chorzy, których decyzje są podważane, poprzez ograniczanie spożywanego pożywienia chcą zademonstrować coś, pokazać że również umieją panować nad „czymś” i decydować- tym czymś jest ich własne ciało.

Najczęstsze zachorowania odnotowuje się pomiędzy 14 a 18 rokiem życia, głównie u dojrzewających dziewczyn.

Mężczyźni rzadziej chorują na jadłowstręt psychiczny głównie z uwagi na brak motywacji.

Zdiagnozowanie anoreksji następuje w przypadku zmniejszenia prawidłowej masy ciała o minimum 15 procent, pojawiających się zaburzeniach hormonalnych, niskiej samooceny chorego na temat głównie własnego wyglądu.

Leczenie uzależnione jest od stadium choroby. Najcięższe przypadki wymagają pobytu szpitalnego pod całodobowym dozorem. Podstawą w leczeniu jadłowstrętu psychicznego jest psychoterapia.