Karłowatość przysadkowa

Przyczyną choroby jest brak produkcji przez przysadkę mózgową hormonu wzrostu – somatotropiny lub, gdy produkcja ta jest zbyt mała. Zaburzenie to jest problemem wrodzonym lub nabytym. lekarzPrzyczyny można upatrywać w nieprawidłowościach w budowie przysadki mózgowej oraz być konsekwencją przebytej infekcji, istnienia guza mózgu, urazu, operacji chirurgicznej, radioterapii głowy.

Objawami karłowatości przysadkowej jest oprócz niskiego wzrostu, również jego spowolnienie, powstająca otyłość brzuszna, spowolniony wzrost zębów, wygląd młodszy, niż u rówieśników, zaburzenia w terminie początku okresu dojrzewania – są to objawy dotyczące głównie dzieci.

Natomiast u dorosłych karłowatości przysadkowej towarzyszy brak energii i ogólne osłabienie organizmu, spadek masy mięśniowej, wzrost wagi, rozdrażnienie, niepokój, stany depresyjne, skóra cienka i sucha.

Rozpoznanie choroby następuje na skutek przeprowadzenia badań biochemicznych – będące skutkiem stymulacji hormonu wzrostu (podanie insuliny w postaci kroplówki). Kolejnymi zabiegami, celem ustalenia i postawienia prawidłowej diagnozy, to tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, badanie gęstości tkanki kostnej.

Chorzy powinni podjąć leczenie farmakologiczne, które winno być uzupełnione zbilansowaną dietą, przestrzeganiem regularności ćwiczeń oraz wysypianiu się. Podstawowym działaniem w leczeniu jest podawanie choremu hormonu wzrostu dożylnie. W szczególnych przypadkach, niezbędna jest ingerencja chirurgiczna i operacja przysadki mózgowej albo radioterapia, gdy przyczyną jest guz.