Kaszak

Inaczej zwany jest cystą naskórkową. W swej budowie stanowi torbiel zastoinową, umiejscowioną w obrębie gruczołów łojowych albo mieszka włosowego całego tułowia oraz głowy.

doktorBudulcem kaszaka są łój oraz zrogowaciały naskórek. Wytworzony guzek ma barwę podobną do skóry, a niekiedy bywa też bardziej żółty. Wielkością dochodzi do kilku centymetrów, jednak bywają też kaszaki mniejsze – kilkumilimetrowe. Tkanki, z których są zbudowane, sprawiają, że są one miękkie i gładkie, jednak podczas dotyku stwierdzić można ich przesuwalność pod skórą.

Do powstania kaszaka dochodzi, gdy komórki nabłonka nie ulegają złuszczeniu, tylko wnikają w głąb w obrębie mieszka włosowego.

Tam wyściełają ścianę, a następnie tworzą gęstą, żółtą substancję wypełniającą mieszek. Czynniki sprzyjające to przede wszystkim pęknięcia gruczołu łojowego w wyniku stanu zapalnego skóry, czy trądziku, uszkodzenia mieszka włosowego, a także czynniki genetyczne i wady rozwojowe płodu.

Symptomy rozwoju kaszaka nie są tak oczywiste, gdyż nie towarzyszy im ból, dlatego trudno go rozpoznać na samym początku. Zmiany, w zależności od wielkości, wymagają bądź nie interwencji chirurga. Oczywiście wraz z rosnącym rozmiarem kaszaka, konieczne staje się odwiedzenie lekarza i usunięcie zmiany w wyniku zabiegu chirurgicznego. O tym także przesądza pojawienie się stanu zapalnego kaszaka, który to stan niesie za sobą bolesność zmiany. Torbiel taką leczy się zastrzykami z antybiotykami oraz sterydami, a następnie usuwa się wnętrze zmiany, jeśli to możliwe to całkowicie i zakłada szwy.

Nawroty kaszaków są częstymi przypadkami, szczególnie, gdy nie da się usunąć całkowicie zmiany. Usuwanie torbieli z wrażliwych miejsc wymaga zastosowania wypalania laserem z dwutlenkiem węgla.