Klimakterium

Klimakterium, zwane w teorii medycyny również menopauzą lub przekwitaniem, dotyczy okresu w życiu kobiety pomiędzy dojrzałością, a starością. Wszystko uzależnione jest od kondycji organizmu, ale pojawia się około 50. roku życia.

Można rozróżnić trzy etapy choroby:

paniPierwszym jest okres zwany premenopauzalnym – dotyczy okresu przed ostatnią menstruacją. Kolejnym jest okołomenopauzalny – czas ostatniej miesiączki. Ostatnim, jest okres postmenopauzalny – dotyczy okresu do 12 miesięcy po ostatniej miesiączce.

Objawami klimakterium są wahania hormonalne, które powodują plamienia, nieregularne krwawienia, wzrost masy ciała, rozdrażnienie, nerwowość, uderzenia gorąca, ogólne przemęczenie organizmu, bóle głowy, mrowienie odczuwalne w kończynach, zaburzenia w czuciu, depresje, wzmożone wypadanie włosów, wzrost poziomu złego cholesterolu, osteoporoza, wzrost ryzyka zachorowania na nowotwór sutka, endometrium.

Leczenie polega na hormonalnej terapii zastępczej. Hormonami podawanymi są: progesteron i jego pochodne, antyestrogeny. Istniej również wiele domowych sposobów na łagodzenie objawów klimakterium. Można to uczynić za pomocą soi, wiesiołka dwuletniego, kozłka lekarskiego.

Odpowiednikiem kobiecego klimakterium, jest u mężczyzn andropauza, objawiająca się spadkiem libido, zaburzeniami wzwodu, powiększeniem gruczołu krokowego, nadpotliwością, zaburzeniami snu.

Zatem, można zauważyć, że nie tylko kobiety borykają się z problemami związanymi z przejściem z dojrzałości w starość.

 

Klimakterium, to określenie stosowane w medycynie, na stan kobiety pomiędzy dojrzałością a starością. Pojawia się około 50. roku życia, ale ostateczny wiek uzależniony jest również od kondycji organizmu kobiety.

 

Okres w życiu kobiety, zwany klimakterium, został w teorii medycyny podzielony na trzy etapy. Pierwszym z nich, jest okres premenopauzalny, czyli okres czasu wyprzedzający bezpośrednio pojawienie się ostatniej miesiączki (menstruacji). Kolejnym, jest okres okołomenopauzalny – czas, w którym wystąpiła ostatnia miesiączka; później okres postmenopauzalny – jest to okres czasu obejmujący kolejne 12 miesięcy licząc od ostatniej miesiączki.

 

Wraz z pojawieniem się ostatniej miesiączki, i wejściem w okres zwany klimakterium, pojawiają się wahania hormonalne. Objawy, które związane są z tym określeniem, to zdarzające się plamienia, wzrost masy ciała, rozdrażnienie, nerwowość, tkliwość piersi, ogólne przemęczenie organizmu, bóle głowy, uderzenia gorąca, mrowienie kończyn, stany depresyjne, zbyt duże wypadanie włosów, wysuszeniu ulega skóra, osteoporoza. Oczywiście, wszystkie z tych objawów nie muszą wystąpić – wachlarz „nieudogodnień życiowych”, uzależniony jest od indywidualnych predyspozycji organizmu kobiety.

 

Istnieje możliwość leczenia objawów klimakterium lub ich łagodzenia. W tym celu, zastosowanie ma hormonalna terapia zastępcza, która wdrożona powinna być w okresie premenopauzalnym. Stosowanymi w terapii hormonalmi, są progesteron i jego pochodne, antyestrogeny.