Mięsak kościopochodny

Inne nazwy tego nowotworu złośliwego to kostniakomięsak lub osteosarkoma.

doktor Jako nowotwór złośliwy tkanki kostnej wywodzi się bezpośrednio z tej tkanki i jest jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów tej grupy.

Określany jest mianem nowotworu pierwotnego i ulokowuje się w większości przypadków w kościach długich, które tworzą staw kolanowy, kość ramieniową lub miednicę. Znany jest przede wszystkim, jako schorzenie dotykające osób młodych. W stanach przerzutowych może rozprzestrzeniać się na inne kości lub nawet atakuje płuca.

Rozwój następuje przeważnie w zdrowej tkance kostnej, jednak nie można wykluczyć, pojawienia się go w miejscach wcześniej dotkniętych łagodniejszymi zmianami, typu dysplazja włóknista czy wyrośl chrzęstno-kostna.

Do objawów choroby zaliczyć można bóle kości i stawów porażonych przez nią, szczególnie podczas wykonywania ruchów.

Dodatkowo pojawić się mogą zniekształcenia w miejscu ogniska choroby, typu obrzęki, wybrzuszenia itp. Częste są też złamania zaatakowanych kości oraz zdeformowania. Do tego dochodzi utrata masy ciała, anemia i obrzęk kości. Nowotwór rozwija się szybko, a dokładne przyczyny jego powstania nie są jeszcze w pełni znane. Jak dotąd głównym czynnikiem sprawczym choroby był gwałtowny wzrost kości, np. w wieku pokwitania. Innymi czynnikami są ekspozycja na promieniowanie jonizujące, a także genetyczne obciążenie niektórymi chorobami układu kostnego. Zatem zapobieganie temu nowotworowi nie jest możliwe, można go jednak odpowiednio wcześnie zdiagnozować i odpowiednio leczyć.

Diagnoza odbywa się w pierwotnym stadium na obserwacji jakichkolwiek objawów, u siebie lub u dziecka. Po udaniu się do lekarza specjalisty konieczne jest wykonanie szeregu badań obrazowych oraz badania histopatologicznego, celem określenia stopnia złośliwości nowotworu. Potwierdzenie choroby powoduje konieczność wykonania tomografii klatki piersiowej, aby wykluczyć ewentualne przerzuty do płuc.

Leczenie mięsaka kościopochodnego obejmuje kilka etapów, a mianowicie: krótkiej, intensywnej chemioterapii, potem wycięciu samego guza lub amputacji zajętej kończyny, a następnie na ponowieniu chemioterapii.

Odpowiednio wczesna diagnoza pozwala na przeżycie znamiennych pięciu lat jedynie 60% chorych.