Niedoczynność gruczołów przytarczycznych

Niedoczynność gruczołów przytarczycznych uwarunkowana jest niedostateczną ilością hormonu produkowanego przez gruczoły.

lekarzTego rodzaju niedoczynność, spowodowana jest głównie powikłaniem po wycięciu gruczołu tarczowego za pomocą skalpela, ale również po leczeniu napromieniowaniem okolic szyjnych.

Objawy, brak i niedobór hormonów, przyczyniają się do nadpobudliwości i nerwowości w zachowaniu chorych. Dodatkowym objawem, jest odkładanie się wapnia w kościach i tkankach miękkich. Do objawów niedoczynności gruczołów przytarczycznych, należą również uczucie mrowienia i drętwienia w końcach kończyn górnych i dolnych, napady tężyczki, będące poza kontrolą chorego skurcze mięśni i to nie tylko kończyn, ale również mięśni twarzy, klatki piersiowej, czy grzbietu. Towarzyszącymi, mogą być objawy ze strony chorób psychicznych. Warto podkreślić, że nie u wielu chorych intensywność przebiegu, natężenie występowania objawów, mogą być różne.

Rozpoznanie następuje, po przeprowadzeniu badań laboratoryjnych i stwierdzeniu zmniejszenia wapnia, wzrostu stężenia fosforu w krwi oraz w moczu lub też zmniejszenia ilości parahormonu, a także po zaobserwowaniu charakterystycznych objawów.

Leczenie przeprowadzane jest w warunkach szpitalnych, a jego intensywność odpowiednio dobrana do indywidualnych objawów pacjenta.

Polega głównie, na przyjmowaniu leków farmakologicznych, celem złagodzenia występowania objawów i zapobiegania atakom tężyczki. Obok leków, podawane są preparaty wapnia i witaminy D – w ilościach odpowiednich do stopnia indywidualnego niedoboru w organizmie pacjenta. Dodatkowo, wskazanym jest podawanie pacjentowi mleka, które ma stanowić dodatkowe źródło wapnia.