Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy związana jest bezpośrednio z niedoborem hormonów, które produkowane są przez tarczycę. Dosyć charakterystycznym zjawiskiem, jest pięciokrotnie większa zachorowalność u kobiet niż u mężczyzn.

lekarzTarczyca to gruczoł zlokalizowany w przedniej, dolnej części szyi. Odpowiedzialna jest za produkcję hormonów: trójjodotyrniny i tyroksyny. Hormony te pełnią główną funkcję w metabolizmie organizmu oraz gospodarce wapniowo – fosforanowej. Produkcją hormonów „kieruje” przysadka mózgowa i podwzgórze znajdujące się w mózgu.

Przyczyn niedoczynności tarczycy jest wiele. Jeżeli, mowa o niedoczynności spowodowanej zaburzeniami w budowie, jej uszkodzeniem, w teorii medycyny, określane to jest jako niedoczynność pierwotna. Natomiast, jeżeli niedoczynność jest wynikiem zaburzeń ze strony przysadki mózgowej, zmniejszeniem produkcji hormonu TSH, wówczas taką niedoczynność nazywa się niedoczynnością wtórną.

Źródłem niedoczynności tarczycy może być choroba Hashimoto. Choroba ma bezpośredni związek z istnieniem przeciwciał przeciwko tyreoperoksydazie, tyreoglobulinie oraz nacieków limfocytowych. Zmiany powodują powolne powstawanie niedoczynności tarczycy. Nie ma skutecznego leku tej choroby, dlatego pacjent zmuszony jest do dożywotniego przyjmowania suplementów tyroksyny. Do innych przyczyn niedoczynności należą niedobory jodu, choroby zapalne tarczycy, wycięcie gruczołu tarczycy, wrodzona niedoczynność tarczycy, stosowanie wybranych leków (jako efekt uboczny), napromieniowanie okolic szyi w wyniku istnienia zmian nowotworowych.

Objawami niedoczynności tarczycy jest spowolnienie wszystkich procesów zachodzących w organizmie. Podstawą, jest spadek metabolizmu, co w konsekwencji przyczynia się do słabnięcia organizmu, zwiększenia wagi, zmian w wyglądzie włosów, które stają się bardziej łamliwe z tendencją do wypadania. Wygląd naskórka zewnętrznego ulega zmianie, skóra blednie, robi się sucha i szorstka, z tendencją do rogowacenia. Spowolnieniu ulega praca przewodu pokarmowego, co grozi zaparciami, a w skrajnych przypadkach może spowodować niedrożność przewodu pokarmowego. Pacjent ma zaburzenia koncentracji, pamięci, często stany depresyjne, zwolnieniu ulega akcja serca, kobiety mają problem z miesiączkowaniem.

Rozpoznanie niedoczynności tarczycy następuje po zaobserwowaniu wymienionych objawów oraz po oznaczeniu poziomu TSH i tyroksyny w surowicy krwi. Oznaczenie, następuje na podstawie badania laboratoryjnego. W przypadku, gdy poziom TSh jest podwyższony, wówczas źródłem niedoczynności jest choroba gruczołu. Pomocnym badaniem, jest również USG tarczycy, USG jamy brzusznej, RTG klatki piersiowej, EKG.

Leczenie niedoczynności tarczycy polega na podawaniu leków farmakologicznych mających w swoim składzie tyroksynę.