Padaczka

Padaczka, w teorii medycyny znana jest również pod nazwą epilepsji. Najpopularniejszą cechą choroby są napady padaczkowe.

doktor2Chorobę można sklasyfikować według rodzajów napadów występujących u chorych. Wyróżnić można padaczki uogólnione, częściowe oraz choroby niesklasyfikowane.

Objawy, jakie występują w chorobie, utrata przytomności oraz drgawki, mimo swej charakterystyczności, występują również w innych chorobach: migrenie, chorobie Menierea, zaburzeniach na tle toksycznym, hipoglikemii, tężyczce, napadach paniki, czy napadach ruchowych.

Źródłem choroby mogą być uszkodzenia mózgu, czynniki genetyczne polegające na nieprawidłowościach w neuroprzekaźnikach, receptorach, kanałach jonowych.

 Leczenie padaczki, polega na odpowiedniej współpracy chorego z lekarzem.

Leki przeciwpadaczkowe, do swej skuteczności wymagają długotrwałego i regularnego stosowania, zgodnie z wskazówkami lekarza. Jakakolwiek zmiana leków powinna być robiona ostrożnie, jedynie pod wskazaniem lekarza. Skutecznymi lekami, są kwas walproinowy, karbamazepina, fenytoina.

Rozwój medycyny, spowodował powstanie nowych, bezpieczniejszych leków, takich jak lamotrygina, topiramant, tiagabina, gabapentyna, wigabatryna, lewetiracetam.

Życie z padaczką uzależnione jest jej rodzaju, częstości występowania napadów padaczkowych oraz stopnia uszkodzenia mózgu. Chory zobowiązany jest do ciągłego przyjmowania leków oraz bycia pod ciągłą opieką lekarską. Jeżeli, mamy do czynienia z napadami padaczkowymi, odpornymi na leki, rokowania i przebieg są znacznie gorsze.

Nie wolno padaczki traktować jako choroby mającej wykluczyć nas z korzystania z przyjemności życia codziennego, czy też zwykłego życia. Regularne przyjmowanie leków, pozwala na normalne życie , nie różniące się od życia zdrowych ludzi.