Przełyk Baretta

Przełyk Barreta, jest to stan przełyku, w fazie przednowotworowej. Choroba, została odkryta po raz pierwszy przez Normana Barreta w 1950 roku.

doktor3Stąd tez wzięła swój początek nazwa choroby. W obrazie klinicznym, stanowi stan, pomiędzy chorobą refleksową i zapaleniem błony śluzowej przełyku, a jego rakiem.

Wszystko zaczyna się od pojawiającej się zgagi, której duża częstotliwość pojawiania się, może doprowadzić do cofania się treści pokarmowej z żołądka do przełyku, tym samym podrażniając błonę śluzową i doprowadzając do stanu zapalnego. Ten, z kolei może być zaczątkiem choroby nowotworowej. Oprócz, wspomnianej zgagi, towarzyszącej zachorowalności na przełyk Baretta i refleksu żołądkowego (cofania się pokarmu), występują również wymioty, nudności i odczucie pieczenia w klatce piersiowej.

Największa zachorowalność, występuje u osób cierpiących na przewlekły refluks żołądkowo – przełykowy, na zapalenie błony śluzowej oraz mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia.

Powstająca w pierwszej fazie zachorowalności zgaga, jest z reguły bagatelizowana, co prowadzi do powstania refluksu podrażniającego ścianki przełyku zbudowane z nabłonka płaskiego. Jeżeli taki stan będzie nadal istniał, nie podejmiemy leczenia, gładki naskórek, zmieni się w zwyrodniały nabłonek cylindryczny z nadżerkami i owrzodzeniami włącznie a w konsekwencji zmiany nowotworowe. Palenie tytoniu, jest czynnikiem zwiększającym prawdopodobieństwo zachorowania.

Rozpoznanie i postawienie trafnej diagnozy, następuje na podstawie badania endoskopowego i obejrzenia stanu ścianek przełyku „od wewnątrz”. Leczenie, może przebiegać za pomocą leków, zabiegów endoskopowych lub operacji antyrefluksowej.

Leczenie endoskopowe, polega na zastąpieniu nabłonka Baretta, typowo ogniskowym i zniszczenie ognisk dysplazji. Metodami, stosowanymi w leczeniu endoskopowym, są elektrokoagulacja plazmowa, ablacja laserowa, terapia fotodynamiczna, endoskopowa resekcja śluzówki lub rozszerzenie zwężeń.

Tego typu leczeniu, towarzyszyć mus jednoczesne podawanie inhibitorów pompy protonowej. Ze względu, na duży postęp w medycynie i ogromne możliwości działania leków farmakologicznych i metod endoskopowych, zabieg operacyjny, jest działaniem ostatecznym.

Podejmuje się je przeprowadzić, dopiero wówczas, gdy wszystkie inne metody zawiodą, albo powstaną ciężkie powikłania lub powroty „wyleczonego” refleksu żołądkowo – przełykowego. W przypadku, występowania objawów fundoplikacji Nissana, operacja jest działaniem niezbędnym. Owa fundoplikacja, występuje wówczas, gdy cała dolna część przełyku ulega owinięciu przez no żołądka.