Rak szyjki macicy

Rak szyjki macicy spowodowany jest przez wirus HPV – wirus brodawczaka ludzkiego. Ten rodzaj nowotworu, należy do nowotworów złośliwych i jest jednym z najczęściej (po nowotworze piersi) rakiem spotykanym u kobiet.

krzyzIstnieje grupa czynników, które zwiększają ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy. Do tej grupy zaliczyć można rozpoczęcie współżycia we wczesnym wieku, stosowanie prostytucji, nadmierną aktywność seksualną zwłaszcza ze strony kobiety, współżycie z wieloma partnerami lub z partnerem mającym wiele partnerek seksualnych, nie przestrzeganie podstawowych zasad higieny osobistej, palenie tytoniu, zakażenia pochwy o charakterze przewlekłym, stosowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, duża ilość ciąż i porodów.

Choroba we wczesnym stadium, nie objawia się praktycznie w żaden sposób, przez co kobieta może za późno trafić do specjalisty ginekologa. Objawy, jeżeli już się pojawią, obejmują nieregularne miesiączki, krwawienia pojawiające się pomiędzy kolejnymi miesiączkami, bóle w podbrzuszu, upławy, krwawienia pojawiające się podczas oraz po odbytym stosunku seksualnym.

 

Profilaktyka, powinna polegać na corocznym wykonywaniu badania cytologicznego oraz ginekologicznego – jedynie takie działanie i przestrzeganie regularności, może uratować czasem nawet życie kobiety.

W Polsce istnieje najwyższa zachorowalność na raka szyjki macicy spośród państw Europy.

Leczenie, polega na wykonaniu zabiegu chirurgicznego, zabiegach chemioterapii, czy radioterapii. Zabieg chirurgiczny, polega na wycięciu zmienionych chorobowo organów.

Ważnym, w tym wszystkim jest, aby kobieta jak najszybciej trafiła do lekarza, gdyż choroba w pierwszym stadium rozwoju jest w pełni uleczalna.

Jest jednym z najczęstszych nowotworów układu rozrodczego kobiet. Długo się rozwija, daje określone objawy, a stwierdzony w stanie przedinwazyjnym jest w 100 procentach wyleczalny.

Średni wiek Polek, u których wykryto raka szyjki macicy w pierwszym stadium to 40–42 lata, jednak choroba atakuje kobiety także dużo młodsze. Chore w stadium przednowotworowym są najczęściej w wieku 34 lat, natomiast z rakiem inwazyjnym – 51 lat. Niestety u ponad 60 proc. kobiet ten nowotwór wykrywa się dopiero w drugim i trzecim stadium zaawansowania, co oznacza mniejsze szanse na wyleczenie. W Polsce najczęściej raka szyjki macicy wykrywa się dopiero w stadium przerzutów.

Czynnikami ryzyka jest przede wszystkim czynnik genetyczny, a poza tym wiek, ilość partnerów seksualnych, ilość przebytych ciąż, palenie przez kobietę papierosów, wczesna pierwsza miesiączka, późna menopauza, niepłodność, otyłość, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, nadmierna stymulacja estrogenowa przy względnym niedoborze progesteronu, późna menopauza, występowanie cykli bezowulacyjnych oraz niewydolność wątroby.

Podstawowe rozpoznanie tego typu raka może nastąpić po obserwacji plamienia z dróg rodnych kobiet przed menopauzą oraz krwawienia u kobiet po menopauzie. Natomiast rozpoznanie ginekologiczne stadium zaawansowania raka następuje po badaniu ginekologicznym, USG i ocenie histopatologicznej błony śluzowej macicy. Dodatkowo stopień zaawansowania wykrywa się poprzez cystoskopię, rektoskopię, rezonans magnetyczny i tomografię komputerową.

Stopień rozwoju raka szyjki macicy determinuje wybór metody leczenia. Początek choroby umożliwia zastosowanie radioterapii wewnętrznej i zewnętrznej, jednak przy wielu efektach ubocznych, lub zamrażania komórek nowotworowych. Inną metodą w tym stopniu jest konizacja, która pozostawia kobiecie możliwość zajścia w ciążę po wyleczeniu. Stadium drugie i trzecie wymaga interwencji chirurgicznej w postaci histerektomii, czyli całkowitego usunięcia macicy wraz z sąsiadującymi węzłami chłonnymi oraz naświetlań i chemioterapii cytostatykami.