Śpiączka cukrzycowa

Śpiączka cukrzycowa jest chorobą będącą konsekwencją zaburzeń metabolicznych podczas chorowania na cukrzycę. Ten rodzaj śpiączki może wystąpić w przypadku powikłań cukrzycy o ostrym przebiegu, tj. kwasicy ketonowej, kwasicy mleczanwej, hipoglikemii, kwasicy hiperosmotycznej.

krzyzZdarzają się przypadki, że wystąpienie śpiączki cukrzycowej, jest pierwszym z objawów zachorowania na niezdiagnozowaną dotychczas cukrzycę. Taka sytuacja może zaistnieć wszędzie i warto wiedzieć jk pomóc w takim momencie choremu.

Śpiączka cukrzycowa może być wywołana zbyt wysokim poziomem cukru we krwi – zwana jest wówczas hiperglikemiczną. Natomiast, jeżeli tego rodzaju śpiączkę wywoła niski poziom cukru we krwi (poniżej normy), śpiączka cukrzycowa zwana jest hipoglikemiczną.

W obydwu przypadkach wystąpienia śpiączki cukrzycowej, postępowanie jest odmienne. Gdy mamy do czynienia z śpiączką w hiperglikemii, niezbędnym jest nawodnienie organizmu chorego, poprzez podawanie drogą dożylną roztworu soli fizjologicznej, przy jednoczesnym pomiarze poziomu glukozy we krwi. Wówczas, gdy jej poziom dojdzie do wielkości 350 mg/dl, roztwór NaCl, zastępowany jest roztworem glukozy. Następnie stosuje się leczenie polegające na podawaniu insuliny, wyrównywaniu niedoborów elektrolitów, szczególnie potasu. Równocześnie należy monitorować ciśnienie krwi, tętno, częstość oddechów, ilość podawanych i wydalanych płynów, masę i temperaturę ciała, gazometrię krwi tętniczej.

 

W przypadku śpiączki na podbudowie hipoglikemii, pierwszym działaniem jest podanie glukagonu. Kolejnymi działaniami jest podanie w sposób dożylny roztworu glukozy W przypadku, gdy pacjent odzyska przytomność, kontroli podlega ilość cukrów podawanych doustnie i wysokość poziomu cukru we krwi.