Tętniak aorty

Aorta jest żyłą główną, przez którą rew przedostaje się z serca do reszty ciała.

choroby-sercaJej tętniak powoduje zwiększenie światła naczynia tętniczego, które wynika z osłabienia ścian.

Tętniak aorty jest najczęściej diagnozowany u mężczyzn, którzy przekroczyli 60. rok życia.

 

W teorii medycyny rozróżnia się dwa rodzaje tętniaka aorty.

Należą do nich tętniak prawdziwy, który powoduje jedynie rozszerzenie światła naczynia o workowatym charakterze, zachowując jednocześnie strukturę ścian. Drugim, spośród tętniaków aorty, jest tętniak rozwarstwiający, gdzie zmiana chorobowa, znajdująca się wewnątrz naczynia krwionośnego ulega pęknięciu. Po oddzieleniu się od błony śluzowej płynie wraz z krwią do wnętrza ściany naczynia lub przebija się na zewnątrz – występuje wówczas krwotok i pękniecie tętniaka.

Tętniak aorty pojawia się u osób, które chorują na miażdżycę naczyń tętniczych, w czego efekcie odkłada się w nich cholesterol i sole wapnia, u chorych na choroby o podłożu genetycznym, opierające się na zaburzeniach w budowie włókien kolagenu, który wchodzi w skład ściany aorty. Tętniak aorty, może również występować z uwagi na silny uraz o charakterze określanym jako tępy. Do tego typu urazów, należy stłuczenie klatki piersiowej podczas wypadku autem.

Objawy nie zawsze muszą wystąpić – z reguły tętniaki wykrywane są „przez przypadek”. Natomiast, jeżeli już wystąpią, jest nim ból odczuwalny w klatce piersiowej, uczucie tętnienia, duszności, kaszel, plucie krwią, problem z połykaniem.

Celem rozpoznania, wykonuje się szereg badań: echo serca, badanie USG.

Stosowanym jest leczenie zachowawcze – operacja chirurgiczna jest niezbędna wówczas, gdy tętniak ma więcej niż 5 cm wraz z tendencją do szybkiego rośnięcia.