Wirusowe choroby weneryczne

Ogólna definicja chorób wenerycznych to choroby, którymi można się zarazić podczas stosunku płciowego.

Do ich wirusowej odmiany zalicza się jedne z najgroźniejszych chorób współczesnego świata: AIDS, kiłę, rzeżączkę, wrzód miękki, zapalenie wątroby typu B, C, D, E, świerzb, opryszczka narządów płciowych, brodawki weneryczne. Ogólne objawy wirusowych chorób wenerycznych są bardzo utajone, dlatego też wykrycie ich w początkowym stadium rozwoju graniczy niemal z cudem.

krzyzAIDS jest chorobą osłabionej odporności – jej rozwój następuje po zarażeniu się wirusem HIV. Do podstawowych, mało charakterystycznych objawów, należą ogólne złe samopoczucie, występująca gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśni i stawów oraz nagły, znaczny spadek masy ciała. Choroba ta często jest mylona z wieloma innymi. Osłabieniu odpornościowemu spowodowanemu zachorowaniu na AIDS, towarzyszy szereg innych chorób: nowotwory układu limfatycznego, zakażenia bakteriami, występowanie owrzodzeń dróg płciowych, zakażenia grzybicze będące przyczyną zapaleń opon, jamy ustnej, pochwy, itp.

Wirusową chorobą weneryczną jest również opryszczka narządów płciowych, znana pod nazwą brodawki wenerycznej. Choroba atakuje narządy płciowe kobiet i mężczyzn: pochwa, krocze, uda, pośladki, itp. Widoczne są na nich zewnętrzne charakterystyczne znamiona w postaci pęcherzy, z których sączy się wydzielina lub brodawek.

Kolejną chorobą z grupy omawianych jest wirusowe zapalenie wątroby. Choroba potrafi rozwijać się w organizmie bez jakichkolwiek objawów. Zwykle osoba zgłasza się do lekarza już z oznaką pierwszych powikłań, a wirusowe zapalenie wątroby może prowadzić do poważnych chorób, jakimi są: marskość wątroby lub nawet jej rak.

Rozprzestrzenianie tych chorób jest coraz szybsze. Zapobieganiu zachorowania na którąkolwiek z grupy chorób wenerycznych może pomóc używanie podczas stosunku płciowego prezerwatywy.

Jednak zbyt małe uświadamianie w wielu środowiskach młodych ludzi o konsekwencjach „seksu z nieznajomym” powodują, że liczne grono chorujących, nawet nie wie, że jest zakażone np. wirusem HIV. Wirusowa odmiana chorób wenerycznych nie jest możliwa całkowicie do wyleczenia. Jej nawroty mogą występować przez całe ich życie.

Po poznaniu diagnozy zachorowania na choroby weneryczne należy zaprzestać całkowitej aktywności seksualnej, gdyż poprzez kontakt płciowy chory dalej będzie zarażał swoich partnerów seksualnych.