Wścieklizna

Wścieklizna to choroba należąca do grupy chorób zakaźnych zwierzęcych, wywołana przez wirusa Rhabdoviridae. Człowiek, może się nią zarazić w wyniku pogryzienia przez zarażone zwierzę.

krzyzW Europie, głównymi zwierzętami odpowiedzialnymi za przenoszenie jej są lisy.

Zakażenie człowieka następuje na podczas ugryzienia przez chore zwierzę. Wirusy, które przedostają się do tkanki mięśniowej, za pomocą włókien nerwowych przedostają się do centralnego układu nerwowego. Tam ma miejsce ich rozmnożenie i powstanie stanu zapalnego mózgu. Następnie, włókna nerwowe dostają się do wszystkich tkanek organizmu, dalej do gruczołów ślinowych, sprawiając jednocześnie, że ślina chorego również jest zakaźna.

Pojawienie się objawów trwa dosyć nawet do 90. dni, choć może to nastąpić już po 20. dniach. Początkowymi objawami jest mrowienie, pieczenie, nawet ból odczuwalny w okolicach rany. Pojawia się podwyższona temperatura ciała, wymioty, nudności, bole tylniej części głowy oraz pojawia się ogólne złe samopoczucie. Kolejne objawy są już poważniejszymi. Pojawiają się halucynacje dotyczące zmysłu wzroku i słuchu, drgawki. Dla choroby, jaką jest wścieklizna, dosyć charakterystycznymi są objawy drgawkowe, które pojawiają się w wyniku odgłosu lejącej się wody. Takie zjawisko w teorii medycyny zwane jest hydrofobią.

Ostatni etap objawowy, dotyczy porażenia wiotkiego mięśni oraz zanikania odruchów fizjologicznych. Do zgonu dochodzi na skutek porażenia mięśni oddechowych.

Rozpoznanie wścieklizny u chorego, wynika z obserwacji zwierzęcia, które zadało ranę.

Pierwszym etapem działań, które należy zastosować, to jest dokładne oczyszczenie powstałej rany, jej zdezynfekowanie i nie zatrzymywanie krwawienia. Trzeba natychmiast wezwać pomoc lekarską. Dotarcie wirusa do centralnego układu nerwowego, powoduje niezwłocznie stan zapalny mózgu. Jeżeli do tego dojdzie, można już jedynie zastosować leczenie objawowe, które może przedłużyć życie chorego. Dlatego też tak duże znaczenie ma wdrożenie odpowiednich zachowań profilaktycznych, które mogą zapobiec przedostaniu się wirusa do centralnego układu nerwowego.

Od czasu ukąszenia, ugryzienia przez podejrzane zwierzę, podawana jest szczepionka, która ma na celu wytworzenie przez organizm naturalnych przeciwciał, uodpornieniu organizmu na wirusa, co może zapobiec dalszemu rozwojowi choroby.