Zatrucie ołowiem

Choroba związana z zatruciem organizmu ołowiem, zwana jest ołowicą. Początkowe objawy zatrucia ołowiem, nie są charakterystycznymi tylko dla danej grupy zatruć.

krzyzDopiero po jakimś czasie pojawiają się dolegliwości związane z układem pokarmowym: nudności, wymioty, biegunka, którym towarzyszy silny ból brzucha. Ponadto, w ustach odczuwalny jest, charakterystyczny metaliczny smak, występuje również znaczne osłabienie całego organizmu, bóle głowy, a nawet bezsenność. W kolejnych fazach zatrucia, możliwe są nawet depresje, zaburzenia koncentracji, opóźnienie reakcji, utrata apetytu, zaparcia, anemia, ochłodzenie temperatury organizmu, wzrost ciśnienia tętniczego, krew pojawiająca się w moczu, drgawki, a w stadium o ostrej fazie – zapaść w śpiączkę. Ołów, pojawiający się w organizmie, powoduje zmiany w układzie nerwowym oraz krwionośnym, uszkadzając krwinki czerwone.

Drogami, jakimi ołów przedostaje się do organizmu człowieka, to układ oddechowy – obecność ołowiu w powietrzu, oraz przez układ pokarmowy, gdzie ołów, przedostaje Siudo żywności, poprzez gromadzenie się w wodzie i glebie. Co do ilości, jaka potrzebna jest aby wywołać objawy zatrucia, to nie jest ona wielka. Nawet, najmniejsza wielkość ołowiu, po przedostaniu się do wnętrza organizmu, potrafi wywołać niektóre wyżej opisane obajwy.

Ołów, po przedostaniu się do organizmu, przenika do układu krążenia, a następnie trafia do składu kości i zębów. Ten, ulokowany w kościach, potrafi się samoistnie uwolnić z organizmu, jednak może potrwać to nawet kilkadziesiąt lat.

Jak przy każdym zatruciu, niezbędne jest udzielenie jak najszybszej pierwszej pomocy. Polega, ona głównie na powodowaniu wymiotów oraz podawaniu węgla leczniczego lub soli glauberskiej. Jednak pomoc domowa, nie jest wystarczająca. Pomoc doraźna, której sposób przebiegu został opisany, powinna odbywać się, aż do pojawienia się osoby, u której podejrzewa się zatrucie ołowiem, w szpitalu. Leczenie szpitalne, polega głównie na dożylnemu podawaniu czynników mających właściwości wiążące z metalami ciężkimi. Stosowanymi są, D- -penicylina oraz Cuprenil. Pożądanym, jest zgłoszenie się do szpitala, przy podejrzeniu zatrucia ołowiem, gdyż samo podawanie węgla leczniczego, jest jedynie doraźną pomocą i nie usunie to metali ciężkich z wnętrza organizmu. Nie podjęcie leczenia grozi nawet śmiercią.