Zespół Fallota

Zespół Fallota należy do bardzo skomplikowanych i zlożonych wad serca. Nazwa choroby wywodzi się od nazwiska osoby, która jako pierwsza dokonała obszernego jej opisu.

choroby-serca Zespół Fallota dotyka najczęściej dzieci w okresie poniemowlęcym i stanowi ok. 5% wszystkich wad serca.

Schorzenie to dotyczy czterech poważnych wad serca, a mianowicie zwężenia ujścia tętnicy płucnej, prowadzącej krew z serca do płuc, przerostu mięśnia sercowego, występowania nieprawidłowości w połączeniu między komorami serca w postaci otworu w przegrodzie międzykomorowej oraz przemieszczenia aorty nad obie komory i otwór między nimi. Wszystkie te nieprawidłowości prowadzą do zaburzeń w poprawnym funkcjonowaniu układu krwionośnego, a przez to do zaburzeń w całym organizmie, gdyż krew uboga w tlen z powodu wymienionych wad nie jest w stanie spełniać swoich funkcji.

Zespół Fallota powoduje u dzieci stałe niedotlenienie organizmu, przez co pojawić się może na ciele zasinienie. Wszystkie czynności wykonywane przez dziecko są dla niego znacznym wysiłkiem, dlatego szybko męczy się ono i pojawiają się duszności. Charakterystycznym odruchem jest dla dziecka pozycja kuczna, przy której tlen może być lepiej rozprowadzany po organizmie, a dziecko lepiej się wtedy czuje. Innymi objawami niedotlenienia, oprócz zasinienia są pałeczkowate palce oraz tzw. napady anoksemiczne. Ten ostatni objaw charakteryzuje się szybkim oddechem dziecka, niepokojem i drgawkami nawet po dobrze przespanej nocy.

Najważniejsza przy wykryciu zespołu Fallota jest szybka diagnoza, która może być dokonana po szeregu odpowiednich badań.

Niezbędnymi w tym przypadku są EKG, RTG, echo serca oraz angiokardiografia. Kardiolog oraz kardiochirurg sprawują opiekę medyczną nad chorym dzieckiem i decydują o dalszym postępowaniu. W terapii tego schorzenia stosuje się leczenie operacyjne jedno- lub wieloetapowe. Celem przeprowadzenia operacji jest zamknięcie otworu między przegrodami, a przez to ubogacenie krwi w transportowane zasoby tlenu. Zabiegi te wykonuje się po 6 miesiącu życia a przed 2 rokiem życia i najlepiej, jeśli wykonane są one jak najwcześniej, gdyż zaniechanie działań w kwestii wyleczenia choroby skutkuje dużym ryzykiem śmierci dziecka.

Ten wpis został opublikowany w serca dnia , przez .