Zespół Kawasaki

Zespołem kawasaki, nazywa się choroba gorączkowa, która atakuje głównie dzieci do 5. roku życia, najczęściej płci męskiej.

krzyzPrzyczyna choroby pozostaje nadal zagadką. Duży wpływ mają infekcje, które indukują układ odpornościowy do wzmożonej aktywacji. Choroba, ma również charakterystyczne terminy występowania. Najczęściej chorują dzieci w okresie jesieni i wiosny – wówczas, gdy występowanie infekcji jest najczęstsze. Źródła, również można upatrywać w uwarunkowaniach genetycznych.

 

Objawami, w zespole Kawasaki, jest wysoka gorączka, która może osiągnąć nawet 40 stopni i trwać do 5 dni, i nie obniża się nawet pomimo stosowania antybiotyków. Ponadto występuje również stan zapalny spojówek, powiększone węzły chłonne, polimorficzna wysypka znajdująca się na tułowiu i kończynach. Zmiany chorobowe, pojawiają się również na błonie śluzowej jamy ustnej i warg.

W teorii medycyny, rozróżnia się klasyczną i atopową postać choroby.

Taki rodzaj choroby, powinno się podejrzewać u każdego gorączkującego dziecka do 5. roku życia, wówczas, gdy temperatury nie można zbić.

Celem zdiagnozowania choroby, wykonuje się badanie echokardiograficzne, które pokarze w jakim stanie są tętnice wieńcowe dziecka. W przypadku, ostrego przebiegu choroby, badanie to należy powtarzać co dwa tygodnie lub 10 dni.

Badanie to jest pomocnym, z uwagi na możliwość istnienia tętniaków, stanu zapalnego wsierdzia, zapalenia mięśnia sercowego.

Zmiany chorobowe w tętnicach wieńcowych, mogą się cofnąć, jednak, ich konsekwencją jest powstanie w wieku dorosłym choroby niedokrwiennej serca. W niewielkiej ilości procentów chorych, u dzieci może wystąpić zawał serca, który może doprowadzić nawet do zgonu dziecka.

Po przeprowadzeniu badań, można uzyskać obraz kliniczny choroby. Jest nim podwyższony poziom OB i CRP, nadpłytkowość, niedokrwistość, podwyższona leukocytoza, białkomocz w niewielkim stopniu, obniżony poziom albumin.

Głównym zadaniem, przeprowadzanego leczenia, jest maksymalne ograniczenie zapalenia tętnic wieńcowych oraz rozwoju tętniaków i zakrzepów, które występują w tych naczyniach.

Leczenie obejmuje hospitalizację oraz podawanie dawek immunoglobulin w formie dożylnej. Pomocna jest również aspiryna .

Powinno być ono rozpoczęte jak najwcześniej po dokonaniu rozpoznania, z uwagi na możliwość wystąpienia poważnych powikłań.