Zespół nadnerczowo-płciowy

W teorii medycyny, zespół nadnerczowo – płciowy, zwany jest inaczej przerostem nadnerczy o podłożu wrodzonym. Zachorowania najczęściej odnotowywane są głównie w wieku dziecięcym i prowadzą do zbyt wczesnego dojrzewania płciowego. Jest to spowodowane nadmiernym wydzielaniem androgenów nadnerczowych, będących hormonami płciowymi. Równocześnie wytwarzana jest zbyt mała ilość kortyzolu.

krzyzPrzyczyn tkwi w niedoborze lub braku enzymów odpowiedzialnych za biosyntezę hormonów nadnerczy (przykładowo 21 – hydroksylaza).

Najczęstszymi objawami zespołu nadnerczowo – płciowego jest odwodnienie organizmu, wymioty, nudności, biegunki, hipoglikemia, szybko wzrost, przedwczesna mineralizacja chrząstek nasadowych, problemy z miesiączkowaniem, hirsutyzm, łojotok, łysienie na skroniach, bezpłodność, zaburzenia metaboliczne.

Rozpoznanie choroby, następuje poprzez uprzednią obserwację chorego i przeprowadzenie badania hormonów. Jeżeli, zauważony zostanie wzrost stężenia LH oraz zmniejszony poziom FSH, to pacjent chory jest na zespół nadnerczowo – płciowy. Takim stanom hormonów, może również towarzyszyć zwiększony poziom testosteronu.

Leczenie, odbywa się poprzez podawanie leku przypominającego kortyzol (glikokortykoidu). Dzieci i dorośli, mogą walczyć z chorobą poprzez uzupełnianie własnej diety solą (dzieci – w formie tabletek, dorośli – poprzez spożywanie posiłków bogatych w sól).

Nieleczona choroba, prowadzi do odwodnienia organizmu, problemów z rytmem serca, końcowym powikłaniem jest śmierć