Zespół Tourette’a

Zespół Tourette’a, jest chorobą z grupy neuropsychiatrycznych o podłożu genetycznym. Choć nie wiadomo jak na razie jakie geny odpowiedzialne są za zachorowanie, częściej jednak odnotowuje się przypadki zachorowań u chłopców, niż u dziewczynek. krzyzOsoba z zespołem Tourette’a, ma 50% szans na przekazanie tej choroby swojemu potomstwu. Sam fakt przekazania, nie wiąże się jednak z występowaniem takich samych objawów u rodziców i dzieci.
Oprócz podłoża genetycznego, nie bez znaczenia są również czynniki środowiskowe. Ich wpływ nie decyduje o zachorowaniu lub nie, ale ma istotny wpływ na pogorszenie objawów.

Objawy dają o sobie znać pomiędzy 2 a 15 rokiem życia Dzieci w tym okresie życia, stają się nerwowe, nadpobudliwe pod względem ruchowym, mają titki nerwowe i głosowe, często zdarza im się powtarzać te same wyrazy. Cechą charakterystyczną zespołu Tourette’a, jest występowanie tych objawów bez względu na wolę człowieka.
W pierwszych fazach choroby, objawami jest: nadmierne mruganie powiekami, poruszanie ramionami, głową, grymasy na twarzy, mlaskanie – dotyczy to głównie łagodnego stanu choroby. Jeżeli, choroba ma ciężki przebieg, może występować wiele złożonych objawów. Oprócz wymienionych, mogą zdarzać się wypowiadane słowa, które nie mają większego sensu, kręcenie się wokół własnej osi, dotykanie siebie lub osób wokoło, podskakiwanie. Choroba trwa przez całe życie chorego. Może jednak składać się z okresów spokoju i reemisji.

W leczeniu zespołu Tourette’a stosuje się podawanie leków (neuroleptyków), są one niezbędne przy występowaniu objawów w postaci tików nerwowych. Niezbędna jest również psychoterapia. Tego rodzaju terapia, ma nauczyć chorego, w miarę możliwości panować nad mimowolnymi objawami, lub choć „zamieniać” je na zachowania bardziej akceptowalne przez społeczeństwo.

Nie ma skutecznego lekarstwa, pozwalającego na całkowite wyleczenie. Dlatego tak istotnym jest stosowanie wymienionych wyżej metod. Przynoszą one rezultaty i pozwalają w miarę normalnie żyć z chorobą.

W teorii medycyny, nie wyjaśniono jeszcze do końca jaki gen odpowiedzialny jest za powstanie choroby.

Choroba atakuje najczęściej chłopców, pomiędzy 2., a 15. rokiem życia – najczęstsza grupa zachorowań pojawia się w wieku 7 lat.

Odziedziczenie choroby po rodzicach, nie oznacza wcale, że objawy się ujawnią, można być nosicielem tej choroby, bez uzewnętrznienia się symptomów.

Oprócz czynników genetycznych, duże znaczenie, mają również te środowiskowe. Co prawda nie wywołują one choroby, ale przyczyniają się do nasilenia jej objawów: zwiększenia tików lub podobnych.

Zasadniczymi objawami zespołu Tourette`a są tiki ruchowe oraz bezwarunkowe powtarzanie wyrazów. Niezależne od chorego powtarzanie wyrazów, nosi swoją nazwę w teorii medycyny, są to perseweracje. Objaw głosowy choroby, może również objawiać się poprzez niezależne od pacjenta powtarzanie wulgaryzmów, ta przypadłość z kolei określana jest jako koprolalia. Objawy ruchowe choroby, to początkowo pojawiające się tiki w postaci bezwarunkowego mrugania oczami, wykonywania ruchów ramionami, głową, pochrząkiwanie mlaskanie. Możliwe jest też wystąpienie złożonej formy tików, taka postać objawów pojawia się w ciężkiej postaci choroby. Do złożonych objawów, należy przykładowo jednoczesne podskakiwanie, dotykanie siebie lub osób znajdujących się wokoło, kręcenie się wokół własnej osi wraz z bezwiednym wypowiadaniem słów.

Objawy choroby, nie mijają samoistnie, choć nie wynaleziono jednego, skutecznego leku na wszystkie objawy.

Stosowanymi w leczeniu zespołu Tourette`a są leki przyjmowane doustnie oraz psychoterapia. Farmakoterapia polega głównie na stosowaniu neuroleptyków, brokerów kanału wapniowego i jest najskuteczniejsza w leczeniu bardziej nasilonych tików. Psychoterapeuta, natomiast ma za zadanie pomóc, przy „zamianie” występujących zachowań, na zachowania bardziej tolerowane przez społeczeństwo.

Polska, może poszczycić się występowaniem organizacji, niosącej pomoc rodzinom, w których występują zachorowania na zespół Tourette`a. Jest to Polskie Stowarzyszenie Syndrom Tourette`a.